โครงการสานฝัน-ปันรักให้น้อง ปีที่ 2
ปีนี้เราตั้งเป้าหมายไปที่อำเภอปางมะผ้า โรงเรียนบ้านลุ๊กป่าก้อ เพราะทราบมาว่าที่นี่ยังมีอีกหลายโรงเรียนที่ไฟฟ้ายังไปไม่ถึง เนื่องจากที่นี่ค่ิอนข้างไกลทำให้เราไม่ได้ลงพื้นที่สำรวจ แต่ก็ได้ประสานงานกับคุณครูนาง ครูผู้ทำหน้าที่ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นแม่ครัว ภารโรง ครู รวมอยู่ในตัวคุณครูคนนี้ทั้งหมด เนื่องจากปีนี้ของบริจาคค่อนข้างเยอะและคนให้ความสนใจมากขึ้น ทำให้จำนวนรถในการบรรทุกคนและของต้องมากขึ้น ทำให้แผนงานเรื่องเวลาที่ตั้งไว้ไม่เป็นไปตามกำหนดการทำให้กว่าจะถึงโรงเรียนก็เกือบมืด แต่ดีที่มีคุณครูใหญ่มาคอยอยู่ตรงปากทางจึงทำให้ไปถึงโรงเรียนเร็วกว่าที่คิด แม่หนทางจะยากลำบากก็ตาม
 |
| จอดรอเพื่อนๆเพราะกลัวว่าทางเลยทางแยกกัน เพราะบางคนก็เคยไปเป็นครั้งแรก เดี๋ยวจะทำให้เสียเวลา |
 |
| ปากทางเข้าหมู่บ้าน จากนี้เข้าไปอีกหลายกิโลกว่าจะถึง แต่ก็เริ่มเห็นถึงความลำบากล่ะ แต่ก็ไม่ทำให้ความตั้งใจหายไป เพราะความตั้งใจของพวกเรามีมากกว่าความลำบาก |
 |
| บางช่วงก็ต้องข้ามธารน้ำ ทำให้ภาพเลยว่า ถ้าเป็นช่วงหน้าฝน น้ำหลากคงถูกตัดขาดจากโลกภายนอกเป็นแน่แท้ |
 |
| ต้องผ่านทั้งทางดิน สูงชัน คดเคี้ยว ทุกสภาพถนน แต่ก็เป็นบทพิสูจน์ได้ดีทีเดียว |
 |
| ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายปางทางกันซะที โชคดีที่ยังไม่มืด เพราะว่าไม่มีไฟฟ้า แต่ข้าวก็ยังไม่ได้กินกันเลย |
 |
| การระเล่นรอบกองไฟ ที่ชาวบ้านและเด็กๆร่วมใจกันเพื่อต้อนรับพวกเรา เรียกว่า "ระบำจะคึ" แปลว่าอะไรก็ไม่รู้ รู้เพียงอย่างเดียวว่า อบอุ่นใจมาก มันทำให้ความเมื่อยล้าได้หายไปอย่างปลิดทิ้งโดยที่ไม่ต้องพึ่งยาใดๆเลย |
 |
| บรรยากาศยามเช้าๆของหมู่บ้านลุ๊กป่าก้อ |
 |
| ทางผู้ใหญ่บ้านทำพิธีสู่ขวัญในตอนเช้า เป็นประเพณีต้อนรับแขกผู้มาเยือนของหมู่บ้าน |
 |
| คนนี้แหละ คุณครูนาง เป็นคนอีสานแต่ด้วยความรักเด็ก อยากช่วยเหลือเด็กๆทำให้คุณครูนำตัวเองมาอยู่ที่นี่ตั้งหลายปีและยังไม่คิดจะไปที่อื่น |
 |
| ร่วมมือ สร้างสรรค์ ปันน้ำใจ |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น